... دیگه گله ای نیست ...

گفته بودي كه چرا محو تماشاي مني؟

و آنچنان مات كه يكدم مژه بر هم نزني

مژه بر هم نزنم تا كه ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني

بي همگان به سر شود ، بي تو به سر نميشود...

•     دنبال كسي نباشيد كه بتونيد باهاش زندگي كنيد

                                  دنبال كسي باشيد كه نتونيد بدون اون زندگي كنيد    

 گفتی که:

Rules to be happy:

Never hate,

Don’t worry,

Live simple,

Expect a little,

Give a lot,

Always smile,

 And Have a good friend like me.

*نگاه*

نگاهی در چشمهایم جا مانده بود

و من

 به دنبال صاحبش

 به هر کوچه سر زدم

سالها بعد

من بودم و نگاهی

که روی دستم مانده بود                            

                     ***

*  کدورت *

می پرستمت

می دانی ؟

به اندازه ی تمام سبزی همین درخت رو به رو     

دلگیر می شو

گریه میکنی

حواسم نبود

زمستان است                          

                      ***

یادت می آید

با دستهای بریده

برای عشق شال بافتیم

و او

شال و کلاه کرد ...

                                     ( عمید صادقی نسب)

                ****************************************

 این کوزه چو من عاشق زاری بوده است           

                                  در بند سر زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او می بینی                   

                                  دستی ست که بر گردن یاری بوده است

                                ***

لب بر لب کوزه هیچ دانی مقصود  

                                   یعنی لب من نیز چو لبهای تو بود

                                     *** 

در کارگه کوزه گری رفتم دوش   

                                  دیدم دو هزار کوزه  گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه بر آورد خروش

                             کو  کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

                                                                  (خیام)  

                 **************************************** 

*  تقسیم عادلا نه  *

من هم سن و سال پسر تو هستم ،

تو هم سن و سال پدر من هستی.

پسر تو درس می خواند و کار نمی کند،

من کار می کنم و درس نمی خوانم .

پدر من نه کار دارد، نه خانه ،

تو هم کار داری، هم خانه، هم کار خانه ؛

من در کارخانه ی تو کار می کنم .

و در اینجا همه چیز عادلانه تقسیم شده است :

سود آن برای تو ، دود آن برای من .

من کار می کنم ، تو احتکار می کنی .

من بار می کنم ، تو انبار می کنی .

من رنج می برم ، تو گنج می بری .

و در اینجا هیچ فرقی بین من و تو نیست :

وقتی که من کار می کنم تو خسته می شوی ،

وقتی که من خسته می شوم ، تو برای استراحت به شمال می روی ،

وقتی که من بیمار می شوم ، تو برای معالجه به خارج می روی .

من در کارخانه ی تو کار میکنم  .

و در اینجا همه ی کارها به نوبت است  :

یک روز من کار می کنم ، تو کار نمی کنی .

روز دیگر تو کار نمی کنی ، من کار می کنم .

من در کارخانه ی تو کار می کنم .

کارخانه ی تو بزرگ است .

اما کارخانه ی تو هر قدر هم بزرگ باشد ،

از کارخانه ی خدا که بزرگتر نیست .

کارخانه ی خدا از کارخانه ی تو و از همه ی کارخانه ها بزرگتر است

و در کارخانه ی خدا همه ی کار ها به نوبت است ،

در کارخانه ی خدا همه چیز عادلانه تقسیم می شود .

در کارخانه ی خدا همه کار می کنن .

در کارخانه ی خدا ،حتی خدا هم کار می کند .

                                                          (قیصر امین پور)

                      ************************************

* تنهائی نمناک *

شبی از پشت یک تنهائی نمناک بارانی

تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تو را ازبین گلهائی که در تنهائیم روئید جدا کردم

                                                                                                                     (مریم حیدر زاده)

                    *************************************
زیبا ترین حرفت را بگو

                  شکنجه ی پنهان سکوتت را آشکاره کن

                  و هراس مدار از آنکه بگویند

ترانه ای بیهوده می خوانید

چرا که ترانه ی ما

                      ترانه ی بیهودگی نیست

چرا که عشق

                     حرفی بیهوده نیست

حتی بگذار آفتاب نیز بر نیاید

به خاطر فردای ما اگر

                      بر ماش منتی است

چرا که عشق

                      خود فرداست

                                        خود همیشه است

                                                    (احمد شاملو)

                   ***********************************

.

       "  کوچه  " 

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از ان کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان زمان رام

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید تو به من گفتی:

از این عشق حذر کن !

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب آئینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است!

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن !

با تو گفتم : حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم  نتوانم ...!

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت !

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم 

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم !

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !...

                                             (فریدون مشیری)